نمایندگی و فروش انواع دوچرخه های حرفه ای DH وکراس کانتری در گرگان

 
نویسنده : مسعود غریب - ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱
 

 

 DH SAVAR

نمایندگی و فروش انواع دوچرخه های دانهیل و کراس کانتری در گلستان

آدرس: گرگان گلشهر نبش گلشهر 11 روبروی شهرک رازی

خدمات: فروش قطعات و تعمیرات دوچرخه های دانهیل و کراس کانتری

با مدیریت: مسعود غریب و معین سلیمانی

شماره ثابت  :    01715521780 

شماره همراه:  09111703913          


 
comment نظرات ()

 
 
نویسنده : مسعود غریب - ساعت ۸:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۳٠
 

نکات مهم در مورد خرید دوچرخه کوهستان

 

در این بخش به بحث درباره آشنایی با انواع دوچرخه های کوهستان و نکات مهم در خرید دوچرخه کوهستان مناسب خواهم پرداخت.

دوچرخه کوهستان چیست ؟ دوچرخه ای با طوقه هایی به قطر ۲۶ اینچ با سیستم تغییر دهنده دنده ها و مقاومتر از سایر دوچرخه ها می باشد .
دوچرخه سواران حرفه ای هیچ گاه دوچرخه خود را همانند یک خریدار معمولی به صورت حاضر و آماده از فروشگاهها تهیه نمی کنند بلکه بر حسب نوع فعالیت ، وزن ، قد ، چگونگی مسیر و … انتخاب می کنند.

برای خریدن دوچرخه موردنیاز خود ابتدا باید این مسئله را مدنظر قرار دهید که در کجا و در چه حد از آن کار خواهد کشید مثلا فردی مایل است با دوچرخه کوهستان خود از منزل تا محل کارش تردد کند ، یا فردی مایل است با دوچرخه خود در جاده های ناهموار کوهستانی حرکت کرده و با آن طبیعت گردی کند و یا فردی مایل است در سطح حرفه ای و برای شرکت در مسابقات دوچرخه سواری کوهستان از دوچرخه خود استفاده کند ؛ همه این افراد باید انتخاب هایی جداگانه و متمایز از یکدیگر انجام دهند. برای هر کدام از انتخاب های بالا، دوچرخه تان باید دارای معیارهای لازم و ویژه ای باشد پس در ابتدا مشخص کنید که در چه سطح و برای چه منظور دوچرخه سواری خواهید کرد



رشته های دوچرخه سواری

در اینجا به مدلهای رایج دوچرخه اشاره می کنم و سپس به مدلهای خاص دوچرخه کوهستان که برای همان رشته طراحی شده و مورد استفاده علاقه مندان این رشته قرار می گیرد .

1- دوچرخه شهری:

 

دوچرخه شهری قدیمی اکثراً ساخت هندوستان بودند و با مارک های مشهور شیر خوابیده یا دو شیر و ... شناخته می شدند.


اینم یه مدل آپدیت شده است.



دوچرخه شهری از انواع رایجی است که در گذشته بوده و هم اکنون در بسیاری از شهرها مورد استفاده قرار می گیرد (مشهور به دوچرخه لحاف دوزی ) به خصوص در یزد و اصفهان و شمال و . . . البته مدلهای جدید آنها بسیار شبیه دوچرخه کوهستان بوده از خصوصیات این دوچرخه ها بدون دنده بودن آنها  است که استفاده از آنها را در خیابانهای بدون شیب امکان پذیر می سازد البته افرادی هستند که مسیر های شیبدار را هم از آن استفاده می کنند ولی زور بازو و انرژی فراوان می طلبد . از دیگر خصوصیات این دوچرخه ها داشتن گلگیر جهت آبهای جاری در خیابانها و باران می باشد و یا سبد بر روی دوچرخه و زین پهن و بزرگ که همگی اینها می تواند باعث سنگین شدن دوچرخه شود . در مدلهای جدید از دنده استفاده شده که برای شهرهای کوهستانی با توجه به شیب دار بودن شهر مدل بدون دنده توصیه نمی شود .

 



2- دوچرخه های توریستی و هایبرید(Hybrid):

این دوچرخه ها ما بین کورسی و کوهستان می باشد به طوری که لاستیک آنها کمی از کورسی کلفتر و از کوهستان نازکتر و دارای عاج کمتر به جهت کاهش اصطکاک با جاده می باشد . در مدلهای توریستی در جلو و عقب دارای کیف و گلگیر می باشد . فرمان و سیستم دنده  آنها نزدیک به دوچرخه کوهستان می باشد . این دوچرخه ها برای جادهای آسفالت فوق العاده می باشد و به گونه ای طراحی شده که در جاده های خاکی بدون سنگلاخ و شیب هم بتوان استفاده کرد . برای افرادی که علاقه مند به رکاب زدن طولانی می باشند و علاقه ای  به رکاب زدن در جادهای خاکی ندارند این مدل ها فوق العاده هستند به خصوص برای دور به دنیا یا اروپا  با دوچرخه از این مدلها باید استفاده کرد .

3- دوچرخه های کورسی (جاده یا مسابقه ای):



 

 این مدل دوچرخه به سبب نازکی لاستیکها که اصطکاک با زمین  را کم می کند  و فرمان پائین که اصطکاک با هوا و باد کم می کند  به سبب فرم قرار گرفتن دوچرخه سوار که خم می شود . مناسب جاده های آسفالت می باشد که به راحتی سرعت گرفته و می تواند به سرعت از مکانی به مکان دیگر بروید البته باید مراقب شیار و شکافها و چاله های موجود در جاده باشید ( که در ایران این چاله ها کم نیستند) زیرا در اثر کوچکترین شکاف جاده طوقه های این چرخها ضربه دیده و کج می شود . مسابقات زیادی هر ساله در دنیا برگزار می گردد که مشهور ترین آنها "تور دو فرانس"  است که قهرمان افسانه ای آن لانس آرمسترانگ می باشد . در ایران نیز به سبب مدال آوری این رشته در عرصه بین الملل به آن بیش از دوچرخه کوهستان بها داده می شود به طوری که بیشتر برنامه های فدراسیون دوچرخه سواری مربوط به کورسی می شود و دوستان و جوانان علاقه مند به کسب مقام گاه از دوچرخه کوهستان به سمت این رشته می روند .


4- دوچرخه های  BMX:


 

این دوچرخه ها برای حرکات نمایشی استفاده می شود جهت پرش از پله ها و موانع در شهرها بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد از خصوصیات این دوچرخه ها این است که از لحاظ سایز به دوچرخه بچه گانه شبیه است طوقهای کوچک و پر پره و بسیار مقاوم از نکات برجسته این دوچرخه ها است .

همچنین  لاستیکش با عاج و مقاومت خاص می باشد. این دوچرخه ها  بدون دنده و تک سرعته و زین آن بسیار پائین می باشد تا در حرکات اکروباتیکی بتوان بهتر کنترل کرد . همچنین دارای ترمزهای خاص تا بتوانند حرکات نمایشی بهتری را انجام دهند و دارای محلی برای قرار دادن پا در دو طرف توپی های چرخ جلو و عقب می باشند تا به هنگام انجام حرکات نمایشی فرد از آنها بهره بگیرد .از دیگر خصوصیات آنها این است که تنه آن عموما از آلیاژ کرومولی Cr-Mo ساخته شده است و دارای قامه های بلند نسبت به تنه و پدالهای پهن و فرمان خاص می باشد .همچنین دارای سیستم فنر بندی هم نیستند و تنه خشک باعث رسیدن به سرعت بالاتر در پیست و حرکات نمایشی می شود .  این رشته سابقه طولانی حتی قبل از دوچرخه کوهستان را دارد .


دوچرخه های کوهستان (MTB):

دارای ۴ مدل مشهور می باشد که این دوچرخه ها دارای لاستیک زخیم و عاجدار می باشند که باعث بالا رفتن اصطکاک با زمین و حرکت بهتر در محیطهای کوهستانی شده و فرمان صاف که سبب کنترل بهتر و کمک فنر که ضربه ها را بگیرد و دنده های زیاد که بتواند در شیب های تند با کمک آن بالا برویم و ترمزهای مقاوم که در سراشیبی های کوهستان عملکرد خوبی داشته باشد.


1- کراس کانتری( XC ):


 

این رشته به سربالائی رو بودن مشهور است و جز یکی از پر طرفدارارترین مدلها دوچرخه کوهستان می باشد از ویژگیهای منحصر به فرد آنها سبکی و دارا بودن کمک فنر در جلو دوچرخه و زین باریک و دنده های زیاد می باشد که به راحتی شیبها را طی کرده و زین باریک در مسافتهای طولانی موجب اذیت فرد نشود و کمک جلو ضربها را بگیرد البته کمک وسط سبب اتلاف انرژی فرد در سریالای می شود  ولی برای سر پائین فوق العاده است به تازی کمکهای وسطی آمده که قابلیت قفل شدن دارد که می توان در سربالائی قفل و در سرپائینی باز کرد ولی قیمتش کمتر از صد هزار تومان نمی باشد . این مدل کاربردهای شهری نیز داشته و می توان در شهر برای انجام کارها و روزهای تعطیل  در کوهستان  استفاده کنیم . به تازگی ترمزهای دیسک سبک نیز برای آنها طراحی شده تا بعد از هر صعود برای فرود بتوان از سر پایئنی لذت بیشتر ی برد  ، البته دیسک روغنی هم سبکتر و دارای عملکرد قوی تر از ترمزهای دیسک سیمی  آن می باشد .

2- دانهیل ( DH ) :



این رشته به سرپاینی رو بودن مشهور است و ویژگیها خاص دوچرخه های این رشته مقاوم بودن و در نتیجه سنگین بودن آنها است که در سراشیبی ها کنترل آن به سبب سبک بودن از دست فرد خارج نشود و  ترمزها قوی دیسک روغن که سریع متوقف شود و لاستیکها پهن که سطح اصطکاک بالا برود و معمولا تک طبق می باشد چون جهت بالا رفتن طراحی نشده و کمک در وسط دوچرخه و جلو دوچرخه با قابلیت بازی بالا که در فرودها چند متری قابلیت داشته باشد و از همه مهمتر تنه محکم که بر اثر سرعت بالا و فرودها چند متری نشکند . با این دوچرخه ها از سر بالای نمی توان بالا رفت و باید پیاده یا با ماشین به بالای کوه رفته و لذت سرعت در سرپاینی ها و عبور از موانع و سنگلاخها را ببرید . این رشته برای کسانی که جسارت بالا داشته و عشق سرعت و یا حضور در مسابقات را دارند مناسب است و در سرعت به اسکی شبیه می باشد البته لباسها ی خاص خود را دارد که به سبب زمین خوردن فرد آسیب نبیند . به سبب استحکام کلی ای دوچرخه ها باید از جنسها مرغوب استفاده شده باشد بنابراین قیمت بالای دارند از هشتصد هزار تومان به بالاتا ۴ یا ۶ میلیون تومان هم می رسد.

 

3- فری راید (Freeride ):


ما بین کراس کانتری و دانهیل است و مناسب تورها و گشت گذار در طبیعت دارای هر دو کمک فنر در جلو وسط دوچرخه می باشد و وزنی کمی سنگین تر از کراس کانتری می باشد . و کاربردهای دو مدل را به طور متوسط دارا می باشد .


4- دوچرخه های تریال ( TRIAL ):


این رشته هم تلفیقی از دوچرخه کوهستان با دوچرخه BMX به وجود آمده و علاقه مندان می توانند  با دوچرخه تریال حرکات نمایشی در محیط کوهستان و شهر را تجربه کنند . در تریال اصل بر تعادل است .  در این رشته دوچرخه سوار بیشتر با انجام حرکات تعادلی و جفت کشیدن ها ، دو چرخه را از روی یک مانع به روی مانعی دیگر می پراند. این موانع هم می توانند مصنوعی باشند مثل محیط های شهری و پارکها و هم طبیعی مثل صخره ها .عموما حرکات اکروباتیکی و پرشهای خیلی خاص و حرکات تعادلی به مانند ثبت رکود بالا رفتن از ۷۴۷ پله به علت طراحی خاص دوچرخه تریال تنها به این دوچرخه امکان پذیر است و نمی توان با BMX  آنرا انجام دهید .

 از دیگر خصوصیاتش توانایی رکاب زدن در سربالای را دارا می باشند و می توانند از مزایای یک دوچرخه کوهستان به مانند سیستم دنده و ترمز دیسک و کمک فنر و غیره به خوبی بهره ببرند .

به علت رسیدن به تعادل مطلوب ، تنه این دوچرخه ها کوتاه ودارای شیب تنه زیاد بوده که از نشانه های بارزشان می باشد و همچنین باید دارای استحکام قابل قبول برای انجام حرکات نمایشی را داشته باشند . تعداد پره های چرخ در این دوچرخه ها زیاد بوده تا در پرشها آسیب نبیند ، لاستیکها نیز باید تحمل پرشها و حرکات نمایشی را داشته باشند. بیشتر اوقات چون دوچرخه سوار از زین استفاده نمی کند و به جهت عدم مزاحمت  زین و لوله زین را حذف می کنند .

امیدوارم تا حدی سؤالات دوستان در مورد دوچرخه حل شده باشه


اصطلاحات دوچرخه سواری


« اصطلاحات »

 

تنه(Frame): در اصل شاسی چرخ است که کلیه لوازم به آن بسته شده و طراحی خاصی برای هر رشته داشته و انواع مختلف آلیاژ دارد. که از قسمتهای مختلفی تشکیل شده به شرح زیر:

پیشانی(Head Tube) - لوله بالایی تنه(Top Tube) - لوله زیرین تنه(Down Tube) - لوله نگهدارنده زین در تنه(Seat Tube) - قسمت زیر زنجیر در تنه(Chain Stay)

 پیشانی(Head Tube): قسمتی از تنه که برای نگه داشتن دوشاخه چرخ جلو و کاسه دو شاخ تعبیه شده است.

 تقویت(Gusset): محل اتصال پیشانی با لوله زیرین دوچرخه به دلیل اینکه ضربات بیشتری به آن نقطه وارد می‌شود باید تقویت گردد.

 کاسه دو شاخ(headset): دوشاخ یا همان کمک جلو را به تنه متصل می‌کند.

 فرمان(Handlebars): برای انتقال نیرو از چرخ جلو به دستها و از دستها به چرخ جلو بکار می‌رود. که در دو نوع فرمان قوس دار(Riser Bar) و فرمان صاف (Flat Bar) هستند.

 شاخ گاوی(Bar End): به دو سر فرمان بسته شده و برای داشتن وضعیت متفاوت در دوچرخه سواری و در رشته‌های سربالای و مسافتهای طولانی کاربرد داشته.

 کرپی فرمان(Stem): نگهدارنده میله فرمان و انتقال دهنده نیرو بین فرمان و دو شاخه که مانند دو ضلع یک زاویه است، در دوچرخه‌های کورسی این زاویه حاده و در دوچرخه‌های کوهستان، منفرجه است.

سیم(Cable): جهت انتقال نیرو در سیستم ترمز و تعویض دنده کاربرد دارد.

روکش سیم(Brake Line): جهت محافظت از سیم در عدم برخورد با تنه یا دیگر جاهای لازم بر روی تنه استفاده می‌گردد.

کتی ترمز(Brake Lever): نیرو را از دستها به گیره ترمز انتقال می‌دهد و محلش بر روی فرمان می‌باشد.

سیستم دنده(Drive train): شامل سر دنده – شانژمان – طبق عوض کن – خودرو – طبق قامه – زنجیر می‌باشد .

دنده عوض کن یا سردنده(Shifter): جابجا کننده زنجیر روی سینی‌ها و خودروها.

شانژمان(Derailleur Rear): دنده عوض کن خودروها و دارای دو قرقره (Pulley) می‌باشد.

طبق عوض کن(Derailleur Front): وظیفه طبق عوض کن، تعویض طبق درگیر است.

طبق قامه(Crank set): طبق‌ها یا سینی‌ها واسطه انتقال نیرو از قامه راست به زنجیر هستند.

قامه(Crank arm): قامه چپ برای انتقال نیرو از پنجه رکاب چپ به میل توپ تنه به کار می‌رود و از قامه راست برای انتقال نیرو از میل توپ و قامه راست به طبق ها استفاده می‌شود.

قامه کش(Cotter less Crank Extractor): وسیله‌ای است برای جداکردن قامه از میل توپ تنه.

پدال(Pedals): به قامه‌ها بسته شده و محل قرار گیری پا برای رکاب زدن است و در انواع ساده (Platform Pedals) و قفل شو می‌باشد.

پنچه لوک یا فیکس(Cripples Crank): پنجه رکاب و پای دوچرخه سوار را با هم متصل (فیکس) می‌کند.

چرخها(wheel set): به مجموعه طوقه و توپی و پره گفته می‌شود.

طوقه(Rim): قسمتی از هر چرخ است که از داخل پره‌ها به آن متصلند و از بیرون لاستیکها (Tire) و تیوپ (Tube) روی آن قرار گرفته‌اند و واسطه انتقال نیرو بین پره‌ها و لاستیک است.

کش داخل طوقه: یک کش بسته و یکنواخت به عرض یک تا دو سانتیمتر است که روی سرپره‌ها در داخل طوقه قرار می‌گیرد تا تیوپ از جراحت سرپره‌ها مصون بماند.

پره(Spoke): عامل انتقال نیرو بین توپی و سرپره و محکم کننده پره به طوقه و توپی به چرخ.

سرپره(Nipple ): عامل انتقال نیرو بین پره و طوقه که پره را با آن سفت و شل می‌کنند.

تیوبلس(Tubeless Tires): تایر یا لاستیکی که از باد پر شده بدون داشت تیوپ.

تای لیور: اهرمی است پلاستیکی که برای خارج کردن لاستیک از طوقه استفاده می‌شود.

سوزن باد: مانند شیر یکطرفه در مسیر باد تیوپ عمل می‌کند، باد از یک طرف می‌تواند وارد شود و از طرف دیگر نمی‌تواند خارج شود.

والف: مجموعه کنترل ورود و خروج هوا در تیوپ.

دو پهن کردن(Pinch Flat): به پنچری که بر اثر ترکیدن تیوپ به وجود میآید و دو طرف مقابل یک دیگر پاره می‌شوند.

ضامن(Quick Release): دسته‌ای است برای محکم کردن توپی و چرخ به دو شاخه یا میله زین به تنه.

توپی چرخ(Hub): استوانه‌ای است که پره‌ها به آن متصل‌اند و وزن دوچرخه را توسط ساچمه‌ها از میل توپ چرخ می‌گیرد و به پره‌ها منتقل می‌کند و محلی برای قرار گرفتن ساچمه‌ها یا بلبرینگ داخل آن درنظر گرفته شده است و در بیرون سوراخهایی برای پره‌ها دارد.

میل توپ چرخ(Axle): توسط دو مهره یا ضامن به دو شاخه عقب یا جلو متصل می‌شود و وزن دوچرخه را از تنه می‌گیرد و توسط گیوها به ساچمه و توپی انتقال می‌دهد.

گیو(Cone Hub): نگهدارنده ساچمه‌ها در محل خود بین گیو و کاسه موجود در توپی چرخ است.

آچار گیو(Hub Cone Wrenches): وسیله ای است مانند آچار تخت که برای نگه داشتن گیو، زیر مهره نگهدارنده به کار می‌رود. این آچار نازک است و به راحتی می‌تواند گیو را زیر مهره بگیرد.

خودرو(Cassette Sprocketیا Cog یا Freewheel): واسطه انتقال نیرو از زنجیر به توپی چرخ عقب است.

خودرو باز کن(Sprocket Holding Tool): دو نوع اچار خودرو باز کن وجوددارد: ‌یکی برای بازکردن لایه های خودرو از استوانه و دیگری برای بازکردن استوانه حامل خودروها از توپی.

توپی عقب و استوانه(Freewheel): به مجموعه توپی عقب همراه با استوانه که خودروها روی آن قرار می‌گیرند.

زنجیر‌(Chain): واسطه انتقال نیرو از طبقها به خودروهاست.

زنجیر باز کن (Chain Connecting Tools): برای خارج کردن و جا انداختن پینهای نگهدارنده قطعات زنجیر بکار می رود.

توپی تنه(bottom bracket): استوانه‌ای شکل است و دارای ساچمه یا بلبرینگ است. در قسمت پایینی تنه قرار می‌گیرد که محور گردانده رکابها به آن بسته می‌شود.

دینام(Dynamo): مولد الکتریسیته از انرژی مکانیکی، که در دوچرخه معمولا انرژی را از چرخ می‌گیرد و برق ایجاد شده به مصرف چراغهای دوچرخه می‌رسد. در مدلهای جدید توپیهای چرخ نقش دینام دارند.

زین(Saddle): محل قرار گرفتن نشیمنگاه دوچرخه سوار.

لوله زین(Seat post): زین بر روی آن گرفته و سر دیگرش درون تنه وارد شده و توسط ضامن در تنه محکم می‌شود.

ساچمه خور: محل قرار گرفتن مجموعه‌ای از ساچمه‌ها کنار هم در یک محدوده مشخص کار روانکاری راانجام می‌دهند.

مزیت مکانیکی: حاصل تقسیم طول بازوی محرک بر طول بازوی مقاوم، که در چرخ عقب دوچرخه، شعاع چرخ بازوی مقاوم است و شعاع خودرو بازوی محرک. هر چه شعاع خودرو بزرگتر باشد طول بازوی محرک بیشتر می‌شود و مزیت مکانیکی بالاتر میرود، درنتیجه رکاب زدن با نیروی کمتر میسر می‌شود. (من که نفهمیدم چی‌گفت هرکی فهمید بگه یک خانواده رو از نگرانی در بیاره)

کارایی مکانیکی(efficiency): میزان انرژی که شما برای حرکت دوچرخه صرف می‌کنید.

آچار آلن(Allen Key): آچارهای به صورت استوانه شش ضلعی و به صورت L هستند که داخل سر پیچها قرار می‌گیرند و می‌توان پیچها را شل و سفت نمود. بیشتر پیچهای دوچرخه آلن خور هستند.

دوشاخ جلو(Fork): توپی چرخ جلو در پایین دوشاخ بسته شده و از بالا در پیشانی توسط کاسه دوشاخ به تنه متصل گشته و به صورت ساده و کمک فنر دار (Suspension Fork) می‌باشد.

پاشاخ(Double Crown Fork): همان دوشاخ فنری است البته بلندتر به جهت بازی بیشتر در رشته دانهیل کاربرد دارد.

تنظیم وزن در کمک فنر(Sag): که فرد نسبت به وزن باید یا کمک را باد کند یا درجه آنرا تنظیم کند.

تنظیم کمک فنر(Damper): مکانیزمی است که حالت ارتجای فنر را تنظیم می‌کند.

ترمز سیمی با لقمه(V-brake): ترمزی است که بر روی طوقه عمل می‌کند و به «وی برک» نام تجاری محصول شیمانو در دنیا شناخته می‌شود.

لقمه ترمز(Brake Pad): از مواد خاصی ساخته شده تا هنگام چسبیدن به طوقه سبب توقف دوچرخه بشود و قابل تعویض و مصرفی می‌باشد. در سیستم ترمز دیسکی لنت ترمز (Brake Shoe) نامیده می‌شوند.

ترمز دیسک(Disc Brake): بسته می‌شوند نزدیک توپی چرخها و با فشردن ترمز لنتها به صفحه دایره وار یا همان دیسک می‌گیرد و باعث توقف می‌شود و انواع مکانیکی یا همان سیمی و نوع هیدرولیک یا روغنی دارد.

ترمز دیسک روغن(Hydraulic Disc Brake): سیستم ترمز با فشار روغن درون لوله‌های باریک عمل می‌کند.

ترمز دیسک سیم یا مکانیکی(Mechanical Disc Brake): سیستم ترمز که توسط سیم عمل می‌کند.

صفحه دیسک(Rotor): صفحه آهنی با آلیاژ خاص که لنتها بر روی این صفحه عمل می‌کنند.

گریپ(Grip): از جنس لاستیکی و فومی و ژله‌ای ساخته می‌شود و محل قرار دادن و گرفتن فرمان توسط دستها است و بر دو سر فرمان قرار می‌گیرد.

بازی کمک فنر(suspension travel): میزان بالا و پایین رفتن کمک فنرها.

مبتدی(Beginner): به فردی که تازه شروع به فعالیتی می‌کند و تجربه و مهارت لازم را ندارد.

حرفه‌ای(Professional): فردی است که تمامی تکنیک‌ها و مهارتهای لازم را آموخته و بیشتر اوقات زندگی خود را صرف همان فعالیت می‌کند.

تنه خشک(hard tail): تنه ها یا دوچرخه‌هایی که کمک فنر عقب ندارند.

مسیر مالرو(Single Track یا Off Road): مسیرهای باریک کوهپیمایی یا محل رفت و آمد حیوانات اهلی و بارکش که به صورت مسیری تمیز و کوبیده شده با حدودی مشخص است.

مسیر فنی(technical train): مسیری که به دلیل باریک بودن مسیر و قرار گرفتن در کنار پرتگاهها یا قرار داشتن دریک سرازیری تند یا داشتن موانعی نظیر سنگهای بزرگ یا ریشه درختان عبور از آنها نیاز به مهارت و تجربه داشته باشد.

جفت کشیدن(Bunny Hop): بلند کردن و بالا کشیدن دو چرخ به طور همزمان در جهت عبور از چالها یا موانع یا حرکات نمایشی.

کلاه فک دار(Full Face Helmet): کلاه ایمنی که تا قسمت فک را هم پوشش داده و شبیه کلاه ایمنی موتور سیکلت بوده و در رشته دانهیل و فری‌راید کاربرد دارد.


آرزوهای یک دوچرخه سوار

Morphis Women's Shell
Cannondale Cycling Computers
Footwear

Team Liquigas 

اندازه تنه ( فاصله میان محور اهرم رکاب یا قامه تا بست لوله زین )(cm)

طول تنه cm

41

165- 155

46

175- 165

51

185- 175

54

185 به بالا





پاشاخ : Double Crown Fork

دوشاخ : Fork

تنه : Frame

طوقه :          Rim

پره :Spoke

توپی :Hub

صفحه دیسک :Rotor

سر پره :Nipple

پوسته دوشاخ :Outer Leg

لوله های داخلی دوشاخ :Stanchion

نعلی دوشاخ :Crown

تنظیم دوشاخ :Preload

لوله فرمان دوشاخ :Steering Tube

جای وی برک :Boss

ضامن :Quick Release

بوش :Head Set Spacer

کرپی :Stem

فرمان :Handle Bar

دسته دنده :Shifter

کتی ترمز :Brake Lever

 گریپ :Grip

شاخ گاوی :Bar End

فرمان قوس دار :Riser Bar

فرمان صاف :Flat Bar

کاسه کش :Retention System

کاسه دوشاخ:Head Set

پیشانی :Head Tube

تقویت :Gusset

لوله بالایی تنه :Top Tube

لوله زیرین تنه :Down Tube

لوله نگهدارنده زین (تنه) :Seat Tube

لوله زین :Seat Post

توپی تنه :Bottom Bracket

قامه :Crank Arm

طبق :Chain Ring

پنجه رکاب :Crank

پنچه لوک :Cripples Crank

طبق عوض کن : Front Derailleur

زین :Saddle

نگهدارنده زنجیر (تنه) :Chain Stay

نگهدارنده زین (تنه) :Seat Stay

جای اتصال چرخ به تنه :Drop Out

کالیپر :Caliper

لنت ترمز :Brake Shoe

سیم :Cable

روکش سیم :Brake Line

خودرو :Cog - Freewheel

شارژئون :Rear Derailleur

زنجیر :Chain

قرقره شارژئون :Pulley

جای دیسک :Disc Mount

تیوب :Tube

لاستیک :Tire

تبدیل کالیپر :Disc Adaptor

دوشاخ معکوس : Invert Fork

دو پهن کردن :Pinch Flat

جفت کشیدن :Bunny Hop

کلاه فک دار :Full Face Helmet

ساق بند : Shin Protector

به ته خوردن دوشاخ : Bottom Out

مسیر مال رو :Single Track

مسیرخاکی ماشین رو:Fire Road


          اجزاء دوچرخه       

                                    


   تنه : تنه دوچرخه اصلی ترین قسمت دوچرخه و مهمترین ملاک در تعیین کیفیت و کارایی آن است . تنه ها از جهات مختلف قابل تقسیم بندی هستند ، از جمله وزن ،مقاومت و عکس العمل در مقابل انواع نیروها ،اندازه ،کاربرد خاصی که برای آن طراحی شده اند ،جنس آلیاژ به کار رفته در آنها ،رنگ و هزینه ساخت .


 


تنه دوچرخه معمولا از قسمتهای اصلی زیر تشکیل می شود :


 پیشانی- لوله بالایی  - لوله زیرین  - لوله نگهدارنده زین - نگهدارنده زین – تقویت - محل توپی تنه، قسمتی که معمولا به شکل دو مثلث در عقب تنه قرار دارد و محور چرخ عقب به آن متصل می شود ( اکسل عقب ). ممکن است روی تنه سوراخها و زوائدی تعبیه شود، از جمله سوراخهای عبور روکش های سیم ترمز و دنده  ،محل نصب قمقمه ،محل نگهداری تلمبه ،محل نصب ترمز عقب و دیسک ،نگهدارنده های ترک بند ،شبرنگها ،فنرهای تنه و محل نصب شانژمان (گوشواره ) .


انواع آلیاژهای تنه :تنه ها از 5 نوع آلیاژ ساخته می شوند :


تنه تیتانیوم- تنه آلومینیوم -تنه کربن -تنه کرومولی - تنه آهنی


 


             


 



دو شاخه جلو یا کمک فنر جلو  : دو شاخه جلو شامل دو قسمت اصلی است :قسمت اول که به شکل دوشاخه است و از دو طرف محور چرخ جلو را می گیرد ؛ قسمت دوم که به وسط این دوشاخه متصل می شود و داخل پیشانی تنه قرار می گیرد .


به علت فشار زیادی که بر دو شاخه جلو وارد می شود و نقش مهمی که در تعادل دوچرخه ایفاءمی کند ، در ساخت آن دقت زیادی می شود . سوراخها و زوائدی نیز ممکن است روی دو شاخه جلو باشد که برای نصب ترمز جلو ،باربند ،کیلومتر شمار ،شبرنگ ،دینام و چراغ از آنها استفاده می شود .


 


                                       


انواع سیستمهای کمک فنر:


1)فنر و الاستومر


2)فنر – روغن


3)فنر – هوا 


 کمک فنر وسط یا عقب :این کمک فنر نیز درست به مانند سیستم کمک فنرهای جلو  ساخته می شوند و مناسب دوچرخه های فری راید و دانهیل بوده و در دوچرخه های کراس کانتری با قابلیت قفل شوندگی یا به صورت شوک گیر استفاده می گردد . خاصیت قفل شوندگی یا کم کردن بازی برای حرکت در سربالای و جلوگیری از اتلاف انرژی فرد بسیار مهم است .


 


                                                


کرپی فرمان : کرپی فرمان یا از جوش دادن دو میله یا به شکل یک پارچه ساخته می شود . کرپی فرمان دو پیچ دارد که یکی کرپی را به دو شاخه جلو وصل می کند و دیگری نگهدارنده میله فرمان است .


                               


فرمان : مانند دیگر ماشین های مکانیکی ،برای کنترل حرکت دوچرخه بکارمی رود . فرمان در دوچرخه های کوهستان به شکل صاف یا با انحنای کم است که به دوچرخه سوار کمک می کند در حالت راحت تری روی زین بنشیند . عرض فرمان در دوچرخه های کورسی برای کم کردن مقاومت هوا کمتر است و در دوچرخه های کوهستان برای تعادل بهتر در سرعتهای کم ،بیشتر است .


 


                                


زین و میله زین : هر چه استفاده دوچرخه سوار از دوچرخه بیشتر باشد اهمیت زین بیشتر می شود . معمولا افرادی که به شکل تفریحی ،مثلا هفته ای یکبار حدود یکی دو ساعت ،از دوچرخه استفاده می کنند متوجه تفاوت زینها نمی شوند ،ولی برای افرادی که دوچرخه به عنوان وسیله نقلیه یا مسابقه استفاده می کنند این مسئله بسیار مهم است . زینها با توجه به نوع فعالیت دوچرخه سوار و بدن وی ساخته و انتخاب می شوند . میله زین نیز از یک طرف داخل لوله زین محکم می شود و از طرف دیگر به زین متصل است که توسط پیچ متصل به تنه ،ارتفاع آن تنظیم می شود. با پیچ متصل به زین ،عقب و جلو بودن و زاویه زین نسبت به افق و راستای تنه تنظیم می شود.




توپ تنه در وسط تنه دوچرخه قرار می گیرد و رکابها یا طبق قامه به دو طرف آن بسته می شوند در مدلهای ابتدای دارای میل توپ تنه با تعدادی ساچمه به دورش و کاسه بود و نیاز به مراقبت و سرویس مداوم داشت و ممکن بود با فشارهای زیاد هنگام رکاب زدن کاسه و ساچمه ها به هم بریزند ، تا اینکه توپ تنه سلیندری یا کارتریجی به بازار عرضه شد و به تدریج مدلهای بلبرینگی هم تولید و عرضه شدند . 


               


طبق ها (سینی ها ) : در دوچرخه های کوهستان شامل سه طبق کوچک و متوسط و بزرگ می شود . هنگام دوچرخه سواری هر چه طبق مورد استفاده بزرگتر باشد ،سرعت بیشتر و دور پا کمتر می شود . طبقها می توانند به شکل دایره یا منحنیهای دیگری باشند که انتقال بهینه نیرو به زنجیر را ممکن کنند . معمولا برای آسان شدن تعویض طبق ها ،شکل بعضی دندانه ها با بقیه متفاوت است و به نظر شکسته یا کوتاهتر هستند. همچنین تعدادی پرچ و پین در داخل طبقها قرار داده شده که یک قسمت روی سر پرچ به صورت دندانه بوده و در هنگام تعویض زنجیر کمک می کند تا زنجیر بهتر تعویض گردد.


 قامه ها : قامه چپ به میل توپ تنه متصل است و قامه راست علاوه بر میل توپ تنه ،به نگهدارنده طبقها (که به شکل سه پره یا پنچ پره است ) متصل است . هر چه طول قامه کوتاهتر باشد دوچرخه سوار می تواند دور پای بالاتری داشته باشد ؛در عوض باید نیروی بیشتری به پنجه رکابها وارد کند .



پنجه رکابها : پنجه رکابها دارای یک محور اصلی هستند که حول آن می گردند . در دو طرف پنجه رکابها دو سری ساچمه خور وجود دارد که باعث چرخش آسان رکاب دور محور می شوند و روی هر محور پنجه رکاب یک پیچ وجود دارد تا داخل قامه محکم شود . پیچ پنجه رکاب راست ، راست گرد است و پیچ پنجه رکاب چپ،چپ گرد ؛یعنی برعکس پیچهای معمولی سفت می شود و برای اینکه تعمیر کاران و مونتاژکاران به اسانی پنجه رکابهای چپ و راست را از هم تشخیص دهند ،روی پنجه رکاب راست حرف  (Right)  و روی پنجه رکاب چپ حرف L  (letf ) نوشته شده است.


 



زنجیر :زنجیر نقش مهمی در اتلاف یا صرفه جویی در انرژی دوچرخه سوار به عهده دارد . روان بو دن زنجیر به جهت کاهش اتلاف انرژی و مقاوم بودن آن در برابر نیروهای کششی از مشخصه های زنجیر است .



خودروها : برای ایجاد مزیت مکانیکهای متفاوت در شیب یا کفی ،در دوچرخه های کورسی بین پنج تا هفت عدد و در دوچرخه های کوهستان بین شش تا هشت عدد خودرو  در نظر گرفته می شود . صفحات خودرو در یک جهت از کوچک به بزرگ (از بیرون به سمت توپی چرخ ) روی استوانه محکم می شوند و استوانه نگهدارنده روی استوانه ای دیگر در یک جهت هرز می گردد و در جهت دیگر با خارهایی ثابت می شود و نیرو را به استوانه زیرینم انتقال می دهد . بین دو استوانه ،دو سری ساچمه وجود دارد که باعث می شود خودرو در جهت عکس به راحتی بگردد . معمولا برای آسان شدن تعویض دنده ،شکل بعضی دندانه های خودرو با بقیه تفاوت دارد .


 



طبق عوض کن : نیرویی که از سیم دنده به طبق عوض کن وارد می شود ،محل عبور زنجیر را (که مانند راهرویی است ) جابجا می کند . معمولا برای انداختن زنجیر روی طبق بزرگ از نیروی کششی سیم دنده استفاده می شود و برای انداختن زنجیر روی طبق کوچک با تغییر موقعیت دست دنده و شل شدن سیم ،ازنیروی ذخیره شده در فنری که داخل طبق عوض کن وجود دارد  استفاده می شود . طبق عوض کن یک بست تنه دارد که محل قرار گرفتن آن را روی تنه تعیین می کند . طبق عوض کن دارای دو پیچ تنظیم است که محدوده جابجایی راهرو طبق عوض کن را تعیین می کنند و تنظیم درست آنها نقش مهمی در درست کار کردن طبق عوض کن دارد .


 



شانژمان : شانژمان علاوه بر تعویض خودروی درگیر ،وظیفه کشش زنجیر را بر عهده دارد و همین امر باعث شده تا یک فنر دیگر و دو قرقره برای عبور زنجیر به دستگاه شانژمان اضافه شود . محل نصب شانژمان یا روی محور چرخ عقب است (که بابار کردن چرخ باز می شود) یا درمحل تعبیه شده ای روی شاخه عقب (مشهور به گوشواره) . شانژمان نیز مانند طبق عوض کن دارای دو پیچ تنظیم است .    



دسته دنده ها : دسته دنده ها ، شانژمان و طبق عوض کن را کنترل می کنند و عموما دو نوع هستند : دسته دنده های جفت ،دسته دنده های جدا . دسته دنده های جفت که در دوچرخه های کورسی به کار می روند ،روی تنه یا کرپی فرمان نصب می شوند . در این نوع دسته ها ،تنظیم مکان زنجیر روی طبق یا خودرو را دوچرخه سوار انجام می دهد و به مهارت او وابسته است . در این حالت گوش دوچرخه سوار باید به صدای جابجایی زنجیر روی خودرو و طبق، و صدایی که ناشی از تنظیم نبودن شانژمان یا طبق عوض کن است خیلی حساس باشد ؛زیرا تنظیم غلط منجر به اتلاف انرژی و خوردگی راهرو زنجیر ها می شود . در نوع دوم ،دسته دنده طبق عوض کن و دسته دنده شانژمان جدا از هم هستند و در کنار ترمزها ،روی ترمزها یا انتهای دسته فرمان قرار دارند . دراین نوع ،به علت چرخش پله ای دسته دنده ها نیازی نیست که دوچرخه سوار آنها را تنظیم کند و با تغییر مکان دسته از یک پله به پله دیگر دنده مناسب را انتخاب می کند ؛ و تنها در صورتی که تنظیم آن به هم بخورد ،با شل یا سفت کردن مهره های نگهدارنده روکش سیم ، می توان آنها را تنظیم نمود .



چرخها :لاستیک رویی ،لاستیک تویی ، سوزن باد ،مهره نگهدارنده والف ،مهره نگهدارنده سوزن ، ساچمه سوزن یا کرمک ،حلقه کش داخل حلقه ، پره ها  ،سرپره ها ،توپی ،میل توپ،ساچمه ها،گیوها،مهره های نگهدارنده گیو ،واشرها ،مهره های نگهدارنده توپی یا ضامن  .


گیو و مهره نگهدارنده ،هر دو روی میل توپ قرار می گیرند و مهره نگهدارنده گیو از شل و سفت شدن گیو جلوگیری می کند ؛زیرا اندکی سفتی و شلی گیو روی ساچمه ها باعث خوردگی ساچمه ها ،کاسه های ساچمه ها یا خود گیو ها خواهد شد . میزان سفتی پره ها تعیین کننده اتلاف نیرو در انتقال به زمین است . البته پره اه را نمی توان بیشتر از حد سفت کرد ،ولی پره شل قطعا با عث اتلاف انرژی دوچرخه سوار است . فرق بین چرخ عقب و جلو در قطر ساچمه ها و توپی ها ،طول توپی ها ،شیوه پره بندی و داشتن رزوه روی توپی عقب برای بستن خودرو است



 



دستگاه ترمزها : هر کدام از ترمزها شامل دسته ترمز ،کتی ترمز ،روکش سیم ترمز، بستهای روکش ،سیم ترمز ،اهرمهای نگهدارنده لقمه ها ، لقمه ترمز ها ، محور نگهدارنده اهرمها و فنر است . هنگامی که ترمز می گیرید سیم ترمز کشیده می شود و لقمه ها از دو طرف حلقه چرخ را می گیرند و باعث کم شدن سرت می شوند . عنگامی که دسته ترمز را رها می کنید ،فنر داخل دستگاه ترمز ،لقمه ها و در نتیجه سیم ترمز را به حالت اولیه بر می گرداند .


ترمزها هم اینک به دو روش و در دو محل عمل ترمز گیری را انجام می دهند.


عمل انتقال نیرو


1)توسط سیم   2) توسط فشار روغن(Hydraulic)


محل عمل ترمز گیری


1) بر روی طوقه   2) صفحه دیسک


 



 



 



نکته قابل توجه در این قطعات ، سفارش سازندگان به بستن پیچها یا خود قطعه به تنه با توجه به فشار لازم بر حسب نیوتن است که توسط دستگاه «تورک سنج» محاسبه می گردد . میزان فشار لازم در کاتولوگ قطعات ذکر شده است . این بدان معنی است که سفت کردن پیچ یا قطعه حد و اندازه دارد و نباید بیش از حد یا کمتر از حد فشار بیاورید .

عکسهایی از قطعات دوچرخه















عکس

اینم عکس های زیبا از انواع دوچرخه برای دوستداران دوچرخه

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview

Click to return to the overview




حالشو ببر

 
comment نظرات ()